Bu proje, günümüz koşullarında göz ardı edilemeyecek derecede önem arz eden sürdürülebilirlik kavramını, sanatsal üretime taşımayı amaçlar. Bu doğrultuda malzeme seçimi ile atık malzemenin dönüştürülerek sanat yapıtı üretiminde tekrar kullanılabilme vizyonunun kazanılması sağlanır. Çöp ile atık arasındaki sınırların çizilmesi ile malzeme yaklaşımları da farklılık kazanmıştır. Bir kişi ya da kurumun atığının başka bir alanda esas malzeme olarak kullanılabilmesi de her şeyden önce vizyon ve ekipman ile mümkün olmaktadır. Öncelikle bu bakış açısının kazanılması ile öğrenciler çalışmaları için alternatif malzeme seçenekleriyle üretim yapabilir. Bu çalışma biçimi üstten alt sınıfa aktarılan ve sürdürülen bir forma dönüşür. Böylelikle, gereksiz kaynak ve ham madde tüketmeden sürdürülebilir bir atölye ortamı oluşturulabilir.
Bu proje kampüsümüzde ortak alanlarda, fakültelerin idari birimlerinde, fakültelerde çıkan ve sağlıksal olarak çalışmaya engel oluşturmayacak malzemeleri (kimyasal atıklar vb. dışında) sanatsal üretime entegre etmeyi hedefler. Aynı zamanda farklı fakültelere ait atıkların, sanat ve tasarım gibi bir başka fakültede işlevselleştirilmesi ve forme edilmesi, fakülteler arası etkileşimin ve disiplinlerarası inovatif düşüncelerin önünü açacaktır. Çalışma, atık malzemeleri çevreci çözümler ile dönüştürerek asgari düzeyde malzeme satın alımıyla, günümüz uluslararası vizyona uygun sanatsal projelerin üretilmesi için alanında önemli bir yere sahiptir. This project aims to bring the concept of sustainability—which is of such importance that it cannot be overlooked in today’s world—
into the realm of artistic production. In this vein, the selection of materials facilitates the adoption of a vision whereby waste materials can be transformed and reused in the creation of artworks. The distinction between rubbish and waste has also led to different approaches to materials. The possibility of using one person’s or an organisation’s waste as a primary material in another field is, above all, made possible by vision and equipment. First and foremost, by adopting this perspective, students can produce work using alternative material options. This working method transforms into a form that is passed down from senior to junior students and sustained. In this way, a sustainable workshop environment can be created without unnecessary consumption of resources and raw materials.
|