Metal-Metal Bağlanmasında Nitril Bütadien Kauçuk ve Nitroselüloz Esaslı İki Bileşenli Yapıştırıcının Geliştirilmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, KİMYA MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Emine Akbulut
Danışman: İnci Salt
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Yapıştırıcılar, günlük olarak hemen hemen her alanda kullanılan; ofiste kendinden yapışkanlı not kağıtlarından havacılık yapılarına, otomotiv yan sanayiden posta pullarına kadar kullanım alanları oldukça geniş malzemelerdir. Yapıştırıcılar, son kullanıcıların yapışma kalitesi beklentilerini karşılama yeteneğine göre değerlendirilir; bu nedenle, yapıştırılacak her spesifik substrat için bir tür yapışkan mevcuttur. Metal-metal bağlantıların, metal levhaların güçlendirilmesi (teknik hafif konstrüksiyonlar), boru bağlantıları, şaft-göbek bağlantıları gibi birçok alanda kullanımı, son kullanıcıların beklentilerini artırmıştır. Endüstriyel ve otomotiv kauçuk ürünleri endüstrilerinde kullanılan akrilonitril bütadien kauçuk (NBR) esaslı yapıştırıcılar, daha yüksek sertlik, mukavemet, direnç, güç, aşınma direnci, ısı direnci ve yağ / yakıt direnci sağlar. Nitroselüloz (NS) bazlı yapıştırıcılar, alüminyum veya pirinç, bakır, paslanmaz çelik ve karbon çeliğe kolayca yapışma özellikleri nedeniyle geniş ticari tüketime sahiptir. NS, son kullanıcılara göre güçlü metal adhezyonu, hızlı çözücü salınımı, daha kısa kuruma süresi, tesislerin daha verimli kullanılması ve daha düşük maliyet gibi avantajlara sahiptir. Bütün bu özellikler göz önüne alındığında, NS bazlı yapıştırıcılar ile NBR bazlı yapıştırıcılar arasındaki karışımın verimli olacağı öngörülmüştür. İki bileşenli yapıştırıcı karışımındaki fenolik reçine miktarının (10, 40 ve 70 phr), akrilik kopolimer miktarının (10, 40 ve 70 phn) ve NS bazlı yapıştırıcının NBR bazlı yapıştırıcıya ağırlıkça oranlarının (1: 4, 4: 4 ve 7: 4) yapıştırıcının son kullanımı üzerine etkileri üç parametre ve üç seviye için yüzey merkezli merkezi bileşik deneysel tasarım kullanılarak incelenmiştir. Metal numunelerin tek bindirmeli bağlantı yöntemiyle yapıştırılması uygulaması yapılmıştır. Tek bindirmeli bağlanan metal parçalar üzerinde maksimum kayma gerilimi, maksimum kayma gerinimi, maksimum yük ve maksimum yük anındaki kayma uzaması gibi son kullanım testleri yapılmıştır. Ayrıca, yapıştırıcı karışımların viskozite ve yoğunluk değerleri ölçülmüştür. Deneysel tasarım planına göre hazırlanan örneklere uygulanan testlerden elde edilen sonuçlar değerlendirilerek, parametrelerin hazırlanan yapıştırıcı ve metal-metal bağlanma üzerindeki etkileri istatistiksel olarak hesaplanmış, ilgili parametreler arasındaki etkileşim terimlerini içeren denklemler türetilmiş ve optimizasyon çalışması gerçekleştirilmiştir.