Kendilik Olayının Bedensel Olasılığı: Mekansal Süreç
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, MİMARLIK ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2022
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: KEVSER YILDIZ
Danışman: Senem Kaymaz
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:21. yüzyıl itibariyle çalışma yelpazesi gün geçtikçe genişleyen nörobilim çalışmalarına mimarlık zemininden katkı sağlarken, gerçekleştirilen nörobilim çalışmalarından da mimarlığın faydalanmasını amaçlayarak yola çıktığımız çalışmamızda mimarlığın, nörobilim çalışmalarına yönelik katkısına dair düşüncemizin özellikle nörobilim çalışmalarında bedenli oluşumuzun kökenselliğinin gözden kaçırılıyor oluşuna yönelik olduğu bilinmelidir. Felsefesini bedenli oluşumuzdan hareketle ve bedenli oluşumuzun kökenselliğinde kuran Maurice Merleau-Ponty'nin fenomenolojik tavrının esasında yorumlama ve derinlemesine betimleme yaparak kurguladığımız çalışma sürecimizde "döngüsel okumayla oluşturma" olarak isimlendirdiğimiz yöntemle çalışıp "Bedenimizin olasılıkları bağlamında kendilik olayımız mekansal süreçlerimizi nasıl etkiler?" olan araştırma sorumuza odaklandık. Dünyamızın, günümüzde, çoğunlukla yapılı çevremizden oluşmasıyla mekansal süreçlerimizin deneyiminde çeşitlilik sağlanmasının da mimarlığın görevlerinden biri haline geldiğini söyleyebildiğimiz noktada mekansal süreçlerimizi doğurmak, devindirmek ve dondurmak ile sınırlandırdığımız çalışmamızın hipotezi; bedenimizin olasılıkları ile kendiliğimizin eş zamanlı varlığının mekansal süreçlerimizi var etmesidir. Mekanı doğurmamızla başlayan mekansal sürecimizde bedenimizin olasılıklarıyla kendiliğimizin tekrardan ve yeniden eş zamanlı var olmasıyla çeşitli süreçlerin yaşanılması kaçınılmazdır. Çalışmamızda yer alan mekanı dondurmak ve mekanı devindirmek süreçlerinde yoğunluğuyla kendiliğimiz için tehdit haline dönüşen dondurduğumuz mekansal sürecimizi, bedenimizin bakış açısıyla devindirdiğimiz mekansal sürecimizde yakalayıp yaşamımızın canlılığına katılabilme potansiyeli taşırız. Taşıdığımız potansiyeli görünür kılabilmek adına, çalışmamızın "Dondurmak: Kayıtla Döngüyü Düğümlemek" bölümünde yer alan kaynaklara baktığımızda, mekansal sürecimizi dondurmamızla ilişkili çalışmaların yakın zamanda yapılmış, dar bir zaman aralığına yerleşmiş, yeni sayılabilecek çalışmalar olduğunu görebiliriz. Bu noktadan hareketle de söz konusu bölümün yeni araştırmalar için olanaklar barındırdığını söyleyebiliriz. Yaşayan bedenimiz yalnızca çalışmamızda bulunan algı, hareket, kayıt olasılıklarıyla değil, kendiliğimizden oluşturmaya devam ettiği tüm olasılıklarıyla canlılığımızı etkin olarak koruyacağından mekansal süreçlerimiz için de sonlanmayan potansiyel içerir. Bu noktada mekansal süreçlerimiz için yaşayan bedenimizin zorunluluk olması gibi ötekinin de zorunluluk konumunda olduğu gözden ardı edilmemelidir.