Exploring the Concepts of Belonging and Place-Making in Post-Industrial Era: The Case of Fethiye
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İnsan ve Toplum Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2016
Tezin Dili: İngilizce
Öğrenci: Adem Dal
Danışman: Ayşegül Baykan
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Son birkaç on yıllık zaman zarfında politik ve finansal alanlardaki değişimlerden dolayı artan insan hareketliliği görmekteyiz. Bu çizgideki dönüşümlerin çoğunlukla iki geniş alanda yansıması olmuştur. İlki, şehirlerin yeniden yapılanması ve beraberinde gelen küresel marketlerin lokal olanla entegrasyonunu ilgilendirmektedir. İkinci alansa bu yerinden edilmiş bireylerin yeni toplulukla nasıl bağlantı kurdukları ve kendilerine bir yer edindikleriyle ilişkilidir. Fakat bu yeniden inşa süreci büyük oranda göç sebepleri veya ekonomik ve kültürel etkileri açısından araştırılagelmiştir. Diğer göçmenlere kıyasla daha ayırt edici özellikler sergileyen emekli yerleşik yabancılar örneğinde, son zamanlarda yaşamları kapsamlı şekilde araştırılmıştır. Bu, lokaldeki diğer bileşenleri dahil etmeden kendi bütünselliği içinde yapılmıştır. Fakat sosyal yaşamın aktif bir katılımcısı olan 'mekan'a artan ilgiyle beraber, bireylerin tecrübelerinin 'aidiyet' kavramı üzerinden araştırılması gerekmektedir. Bu bağlamda bu tezin esas amacı sadece yerleşik yabancılar değil ülke içi göçmenler ve yerel halkı da içeren Fethiye sakinlerinin şehre aidiyetlerini inşa etmeye yönelik nasıl çabaladıklarını incelemektir. Çalışmada 'mekansal aidiyet' kavramı, mekanlaştırma, edimsellik ve aidiyetin siyaseti başta olmak üzere birçok kavram kullanılarak yeniden yorumlanıyor. Bu amaçla her bir gruptan birçok sakinle yarı yapılandırılmış görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Hemen hemen tüm katılımcıların şehre ait olduklarına inandığı sonucuna ulaşılmıştır. Yerleşik yabancılar, mekanlaştırma stratejileri kullanma eğiliminde olup aynı anda da toplumsal alanlarda Britanyalılık'larını yeniden üretmeye çabalamaktadırlar. Fakat aidiyetlerinin son zamanlardaki ikametgah politikaları yüzünden bozulduğu görünmektedir. Diğer yandan yerel halkın, finansal ve kültürel değişikliklerin ortasında mekanizmalar üreterek mekan ve kültürlerini devam ettirme çabasında oldukları gözlemlenmiştir. Son olarak çoğunluğu emeklilerden oluşan ülke içi göçmenlerin sosyal ve finansal anlamda entegre oldukları görülmektedir.