Yaşlı erkek bireylerin mekan tercihleri: İstanbul örneği


Creative Commons License

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İnsan ve Toplum Bilimleri, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2019

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: MAHMUD MÜCAHİD SAĞMAN

Danışman: Şerif Esendemir

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Bu çalışma Türkiye'de gittikçe yaşlanan nüfusun mekân tercihlerini analiz etmeyi amaçlamaktadır. Yaşlı erkek nüfusun mekân tercihlerinde onları etkileyen sosyal ve kültürel parametreler, yapılan mülakatlarla analiz edilmeye çalışılmıştır. Çalışma üç temel bölümden oluşmaktadır. İlk bölüm yaşlılığı tanımlamaya, nüfusun değişen dinamiklerinde tuttuğu yeri ortaya koymaya çalışmaktadır. İkinci bölüm kent hayatını analiz etmeye çalışarak bireylerin tercihlerini etkileyen yönleri anlamaya çalışmaktadır. Üçüncü bölüm 1960'lardan itibaren kente gelen nüfusun yaşlanması ile ortaya çıkan durumun sosyolojik analizini yapmaya çalışmaktadır. Kente gelen bu nüfusun karşılaştığı sorunlar veya imkanlar, değişen hayat koşulları ile mekân tercihlerinin ortaya çıkması yapılan mülakatlar ile anlaşılmaya çalışılmıştır. Çalışma Cami, Kahvehane ve Avm olmak üzere üç temel mekana odaklanmıştır. Ama bununla birlikte özellikle yerel yönetimlerin sunduğu imkanlar çerçevesinde çeşitli sosyal mekanları kullanmaları da tezde küçük bir bölümde değerlendirilmiştir. Ayrıca çalışma yaşlı erkek nüfus ile ilgilenmektedir. Çalışma, belirli bir bölgedeki yaşlı erkek nüfus ile yapılan mülakatların analizini içermektedir. Bu analizler sorunu belirleyip çözüm sunmayı hedeflemektedir. Bulgular göstermektedir ki Türkiye'de yaşlı bireyler iş hayatı sonrası (emeklilik dönemi) zamanlarını toplumsal fayda düzeyinde geçirebilecekleri mekanlar bulmakta zorlanmaktadırlar. Sivil toplum kuruluşlarının ve kurumların onlarla genç nüfusu "tecrübe paylaşımı" odaklı merkezler üzerinden buluşturması gerektiği tezin temel tekliflerinden biridir. Çalışma süresince kullanılan kaynakça göstermektedir ki ülkemiz yaşlılık meselesi ile yüz yüze olmasına rağmen yapılan çalışmalar oldukça yetersizdir. Bu durum da gelecekte karşılaşılması muhtemel problemlere karşı hazırlıksız olacağımız görülmektedir. Yapılması gereken daha fazla yüksek lisans ve doktora programının desteklenerek akademik anlamda bir literatür oluşturulmasıdır. Bununla birlikte sahada yapılacak çalışmalar sorunları tanımlayıcı ve çözümlere yöntem verici nitelikte olmalıdır.