Yoğrulmuş killi zeminlerin kritik durum parametrelerinin düşen koni ile belirlenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, İNŞAAT MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MURAT GÜLEN
Danışman: Havvanur Kılıç
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Geoteknik mühendisliği kapsamında inşa edilen yapıların (istinat duvarları, dolgu perdeleri, çakma kazıklar, toprak kayması, çamur akması, denizaltı ve kıyı yapıları vb.) tasarımlarında yaygın olarak kullanılan mukavemet ve deformasyon parametrelerinin hızlı ve düşük maliyetle belirlenebilmesi için araştırmalar devam etmektedir. Genellikle bu parametrelerin laboratuvar ve/veya arazi deneylerinden belirlenmesi çok zaman alıcı, maliyetli ve bu konularda yetişmiş insan gücü gerektirmektedir. Drenajsız kayma mukavemeti (Su), suya doygun killi zeminlerde drenajsız koşullar dikkate alınarak yapılacak tasarımlarda kullanılan en önemli tasarım parametrelerinden biridir. Zeminin kıvamı ile birlikte pratik olarak davranışının tahmin edilebilmesi için de çok yaygın olarak kullanılmaktadır. Laboratuvar veyn deneyi ile yoğrulmuş ve örselenmemiş kohezyonlu zeminlerin drenajsız kayma mukavemeti kolayca belirlenebilir. Bir diğer pratik deney olan düşen koni deney aleti ile de yoğrulmuş kohezyonlu zeminlerin drenajsız kayma mukavemetine geçiş yapılabilir. Ancak bu geçiş sırasında bir kalibrasyon katsayısına (K) ihtiyaç vardır. Bu kalibrasyon katsayının belirlenmesi için aynı zemin numunesiyle hazırlanan ve su muhtevası likit limitten plastik limite kadar olan farklı su muhtevasındaki numuneler sırasıyla düşen koni ve veyn deneylerine tabi tutularak elde edilen drenajsız kayma mukavemeti (Su) ve batma miktarı (h-mm) arasındaki ilişkiden faydalanılır. Bu kapsamda yapılan çalışmalarda açısı 300 ve ağırlığı 80 gram olan koni kullanılmaktadır. Bu çalışma kapsamında yoğrularak hazırlanmış farklı endeks özelliklere sahip kohezyonlu zemin örnekleri üzerinde, her bir zemin örneğinde Farias vb. tarafından önerilen yöntem uygulanarak deformasyon ve mukavemet parametreleri pratik olarak tahmin edilmiştir. Aynı zemin örnekleri üzerinde geleneksel yöntemlerle ödometre ve konsolidasyonlu-drenajsız üç eksenli basınç deneyleri de yapılarak uygulanan metodun geçerliliği test edilmiştir. Ödometre deneylerinden elde edilen sıkışma parametreleri ile bu çalışma kapsamında kullanılan yöntemle elde edilen sıkışma parametreleri arasında %95'e yakın uyum görülürken, üç eksenli deneyden elde edilen dayanım parametreleri arasındaki uyum %95'ten daha fazladır.