Yeni anne olan bireylerde öznel iyi oluşun çeşitli değişkenler üzerinden incelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2025
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: HATİCE ASLAN KIZMAZ
Danışman: Ali Eryılmaz
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu araştırmanın amacı 0-24 aylık bebeği olan annelerin öznel iyi oluş seviyeleri ile umutsuzluk, algılanan partner duyarlılığı, algılanan kontrol ve mutluluğu artırma stratejileri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılan çalışmanın örneklem grubuna kolay örnekleme yöntemi ile ulaşılmıştır. Katılımcılar 20-44 yaşları arasında 0-24 aylık en az bir bebeği olan 316 anneden oluşmaktadır. Araştırma verileri "Olumlu Olumsuz Duygu Ölçeği", "Yaşam Doyumu Ölçeği", "Yetişkinler İçin Mutluluğu Artırma Stratejileri Ölçeği", "Beck Umutsuzluk Ölçeği", "Alan Genel Algılanan Kontrol Ölçeği", "Algılanan Partner Duyarlılığı Ölçeği" ve araştırmacının hazırladığı "Kişisel Bilgi Formu" kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde "SPSS" programının 27.sürümü kullanılmış ve Levene Testi, Bağımsız Örneklem t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (Anova), Post Hoc Testi, Pearson Korelasyon Testi ve Çoklu Regresyon Analizi yapılmıştır. Bulgular yeni anne olan bireylerin öznel iyi oluşlarının, umutsuzluk, algılanan partner duyarlılığı, algılanan kontrol ve mutluluğu artırma stratejileri tarafından anlamlı bir şekilde yordandığını göstermektedir. Umutsuzluk, algılanan partner duyarlılığı, algılanan kontrol ve mutluluğu arttırma stratejileri birlikte öznel iyi oluş seviyelerindeki değişimin %52,7'si açıklamaktadır. Mutluluğu artırma stratejileri alt boyutları öznel iyi oluş seviyelerindeki değişimin %33,3'ünü açıklamaktadır. Mutluluğu artırma stratejileri alt boyutlarından çevreye pozitif tepki vermek, bedeni dinlendirmek, istekleri doyurmak ve mental kontrol yapmanın öznel iyi oluşu pozitif yönde ve anlamlı bir şekilde yordayıcılık özelliği gösterdiği sonucu elde edilmiştir. Doğrudan mutluluğa yönelik davranışta bulunmak ve dini inancın gereğini yerine getirmek alt boyutlarının ise öznel iyi oluşu yordayıcı özellik göstermediği sonucuna ulaşılmıştır. Öznel iyi oluş, düzeylerinde sosyoekonomik düzey açısından istatistiksel olarak anlamlı farklılık elde edilmiştir. Çalışma durumu açısından öznel iyi oluş düzeylerinde anlamlı bir farklılık saptanmamıştır. Yeni anne olan bireylerin öznel iyi oluş puanları çocuk sayısı açısından anlamlı bir farklılık göstermemektedir. Elde edilen sonuçlar, annelerle çalışan aile ve evlilik danışmanlığı gibi uzmanlara ve araştırmacılara fayda sağlayabilir. Elde edilen sonuçlar literatür kapsamında tartışılarak araştırmacılara ve uygulayıcılara yönelik öneriler sunulmuştur.