DUVARDAN RADYANT SOĞUTMALI DEPLASMANLI HAVALANDIRMA İLE DESTEKLENMİŞ BİR MAHALİN ISIL KONFORUNUN DENEYSEL İNCELENMESİ
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, -, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: ÖMER AKÇEŞME
Danışman: Ahmet Selim Dalkılıç
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Termal konfor, bireylerin içinde bulundukları ortam koşullarını çeşitli açılardan değerlendirdiklerinde memnuniyet duydukları durumu ifade eder. Özellikle kapalı ortamlarda çalışan bireylerin verimliliği ve sağlığı açısından büyük önem taşıyan termal konfor, bina tasarımı, havalandırma sistemleri ve enerji verimliliği bakımından kritik bir rol oynar. Bu çalışmada, radyant soğutmalı bir duvarın deplasmanlı havalandırma ile desteklendiği bir düzenek deneysel olarak incelenmiştir. Bu yaklaşımın, deney odasındaki çeşitli yüzeylerdeki ve odanın orta noktasındaki dikey sıcaklık dağılımlarını ve farklarını nasıl etkilediği değerlendirilerek, radyant duvara gönderilen su sıcaklıkları ve üfleme kanalı hava hızları ölçümleri ile termal konfor koşulları ortaya konulmuştur. Bu kapsamda, bir odanın bir duvarının radyant soğutma sistemi ile soğutulduğu, zemin seviyesiden difüzörler ile deplasmanlı havalandırma yapıldığı ve farklı senaryoların etkilerinin incelendiği durumlar deneyler ile değerlendirilmiştir. Soğuk iç duvar yüzey sıcaklığı yoğuşma olmaması maksadıyla 14–16 °C aralığında seçilmiştir. Hava giriş sıcaklığı sabit tutulurken, difüzör öncesi üfleme kanalı içerisindeki hava hızları 0, 0,25 ve 0,5 m/s olarak belirlenmiştir. Radyant panelleri besleyen suyun giriş sıcaklıkları ise 12.9, 13,9 ve 14,9 °C olmak üzere üç farklı değer olarak belirlenmiştir. Çeşitli sıcaklık dağılımları ve farkları, Testo 400 termal konfor cihazından elde edilen PMV-PPD indeksleri ile değerlendirilmiş; sonuçlar ASHRAE 55 standardında tanımlanan termal konfor kriterleriyle karşılaştırılmıştır. Bulgulara göre, 0,5 m/s besleme hızında iç ortamın daha homojen bir dağılım sergilediği görülmüştür. Senaryolarda, oturur pozisyonda baş seviyesi–ayak bileği seviyesi sıcaklık farkı 0,4–1,2 °C aralığında kalarak 3 °C sınırının belirgin biçimde altında kalmıştır. Bu koşullarda 0,5 m/s besleme hızında ölçülen tavan–taban sıcaklık farkı 0,25 m/s besleme hızında 1,1–1,7°C aralığındayken 0,5–1,1°C aralığına gerilemiştir. Buna paralel olarak PMV değerleri −0,3 ile +0,3 aralığında kalarak ±0,5 sınırını aşmamıştır. PPD değerleri ise %5,0–%6,9 aralığında gerçekleşerek %10 sınırının altında kalmıştır. Sonuç olarak, mevcut çalışma kapsamında uygulanan havalandırma sisteminin iç mekan konforunun iyileştirilmesi için uygulanabilir bir yaklaşım olduğu değerlendirilmiştir.