Evli bireylerin manevi iyi oluş düzeyleri ile evlilik doyumu ve algılanan romantik ilişki kalitesi arasındaki ilişkinin incelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eğitim Bilimleri, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2026
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: MERVE GÜRSOY
Danışman: Ali Eryılmaz
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Bu çalışmada evli bireylerin manevi iyi oluş düzeyleri ile evlilik doyumu ve algılanan romantik ilişki kalitesi arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırılan değişkenlere ait kuramsal bilgiler kuramsal çerçeve kısmında sunulmuştur. Araştırma deseni olarak ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 21-69 yaş arası evli bireyler oluşturmaktadır. Çalışma 339'u kadın 151'i erkek olmak üzere 490 evli bireyin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Araştırmada katılımcıların demografik bilgilerini belirlemek için Kişisel Bilgi Formundan yararlanılmıştır. Ölçme aracı olarak Üç Faktörlü Spiritüel İyi Oluş Ölçeği, Algılanan Romantik İlişki Kalitesi Ölçeği ve İlişki Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre evli bireylerin evlilik doyumları cinsiyetlerine göre anlamlı düzeyde farklılık göstermezken erkek katılımcıların algılanan romantik ilişki kalitesi puanlarının kadın katılımcılara göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu görülmüştür. Evli bireylerin evlilik doyumu ve algılanan romantik ilişki kalitesi puanları evlilik süresine göre incelendiğinde ise 20 yıl üstü evli bireylerin evlilik doyumu ve algılanan romantik ilişki kalitesi puanlarının 1-5 yıl arası evli bireylere kıyasla anlamlı düzeyde daha düşük olduğu görülmüştür. Kadın katılımcıların çalışma durumuna göre evlilik doyumu ve algılanan romantik ilişki kalitesi puanları ise anlamlı şekilde farklılık göstermemektedir. Araştırmadan elde edilen bulgular sonucunda evli bireylerin manevi iyi oluş düzeyleri ile evlilik doyumları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişkisi olduğu bulunmuştur. Evli bireylerde manevi iyi oluş ile evlilik doyumu arasındaki yordayıcı ilişkiler araştırıldığında pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Bir başka deyişle evli bireylerde manevi iyi oluş arttıkça evlilik doyumu düzeyi de artmaktadır. Bir diğer değişken olan algılanan romantik ilişki kalitesi ile manevi iyi oluş arasındaki ilişki incelendiğinde pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Evli bireylerde manevi iyi oluş ile algılanan romantik ilişki kalitesi arasındaki yordayıcı ilişkiler araştırıldığında ise pozitif yönde anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Yani evli bireylerde manevi iyi oluş düzeyi arttıkça algılanan romantik ilişki kalitesinin de arttığı görülmüştür. Elde edilen bu bulgular ilgili alan yazında tartışılmış ve gelecekte yapılacak olan araştırmalara önerilerde bulunulmuştur.