Derin Kazıların Nümerik Analizi

---

Tezin Türü: Yüksek Lisans

Tezin Yürütüldüğü Kurum: Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Türkiye

Tezin Onay Tarihi: 2010

Tezin Dili: Türkçe

Öğrenci: Mustafa Akbaş

Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): Havvanur KILIÇ

Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu

Özet:

Derin kazılar sırasında zeminde yatay ve düşey gerilmelerde değişim meydana gelmekte, bu değişimler sonucunda yanal ve düşey yer değiştirmeler oluşmaktadır. Bu yer değiştirmeler hem inşa edilmekte olan yapının hem de çevre yapıların güvenliği açısından göz önünde bulundurulmalıdır. Derin kazı iksa sisteminin projelendirilmesi aşamasında ampirik yaklaşımlardan ve nümerik analizlerden yararlanılarak olası yer değiştirmelerin tahmin edilmesi yaygın olarak kullanılan yöntemlerdir. Bu tahminler sırasında zemin cinsi, kazı derinliği, destek sistemi, perde rijitliği gibi değişkenler dikkate alınabilmektedir.Bu çalışmada, geoteknik mühendisliğinde yaygın olarak kullanılan Plaxis ve MSheet programları kullanılarak 7 örnek üzerinde 13 adet zemin kesitinde, destek ve perde sistemi özellikleri dikkate alınarak nümerik modeller oluşturulmuştur. Nümerik analizler sonucunda, hesaplanan yatay yer değiştirmeler ile arazi ölçümlerinin karşılaştırılması yapılmıştır. Genellikle Plaxis ve MSheet ile yapılan analizlerden elde edilen değerlerin birbirine yakın ancak arazi ölçümlerinden biraz daha küçük olduğu belirlenmiştir. Plaxis'le yapılan nümerik analizlerden belirlenen zemin yüzündeki düşey oturma değerleri ile Peck (1969), Clough ve O'Rourke (1990) ampirik yöntemlerinden elde edilen değerlerin karşılaştırılması yapılmış ve Peck yaklaşımına göre, Clough ve O'Rourke yaklaşımından belirlenen değerlerin Plaxis sonuçları ile daha yakın olduğu görülmüştür. Nümerik analizlerde, kazının tamamlanması durumundaki güvenlik sayıları belirlenerek karşılaştırıldığında MSheet programından hesaplanan değerlerin Plaxis'den hesaplananlara göre genellikle daha küçük olduğu belirlenmiştir. Bunlara ek olarak içten destekli sistemler için oluşturulan Terzaghi-Peck (1967) ve ankraj destekli sistemler için oluşturulan Navfac (1988) önerileri ile hesaplanan toprak basıncı dağılımlarının, Plaxis ve MSheet nümerik analizlerinde kazı işlemi tamamlandıktan sonra elde edilen gerilme dağılımları ile karşılaştırılması yapılmış ve analizlerden elde edilen gerilme dağılımlarının genellikle bu gerilme zarflarının içinde kaldığı görülmüştür.