Sinyal ve görüntü işleme tabanlı ölüm zamanının belirlenmesi
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, ELEKTRONİK VE HABERLEŞME MÜHENDİSLİĞİ ANABİLİM DALI, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2017
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İSMAİL CANTÜRK
Danışman: Lale Özyılmaz
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Ölüm zamanının tahmini adli tıpta çözüme kavuşturulamamış en önemli problemlerden bir tanesidir. Bütün dünyada bu konudaki çalışmalar devam etmektedir. Postmortem sürecin tahmini konusunda araştırmacılar değişik yöntemler kullanarak ölüm zamanı tahmini yapmışlardır. Literatürdeki mevcut yöntemlerin başarı oranı istenilen düzeyde olmadığı için yeni yöntemlerin geliştirilmesine ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada adli tıp camiasının en karışık problemlerinden biri olan postmortem süreç tahminine bir yaklaşım sunulmaktadır. Literatürde bu konuda yapılan çalışmaların çoğu pratik değildir. Çünkü sonuçların yorumlanabilmesi için deneyimli uzmanlara ve uzun süreçlere ihtiyaç duyulmaktadır. Ayrıca ölüm zamanı tahminindeki hata oranı postmortem sürecin ilerlemesi ile orantılı olarak artmaktadır. Bu yüzden bu konuda pratik yöntemlerin geliştirilmesi çok önemlidir. Bu çalışmada sinyal ve görüntü işleme tabanlı olarak ölüm zamanının tahmin edilmesi incelenmiştir. Elektriksel iletkenlik değişimleri ve gözün opaklık değişimi bilgisayar yöntemleri kullanılarak analiz edilmiştir. Elektriksel iletkenliğin postmortem süreçteki değişimi deneysel olarak insan vakalarında gözlemlenmiştir. Elektriksel iletkenlikte gözlemlenen değişimler postmortem süreç ile önemli ipuçları vermektedir. Canlı bir insanın doğal bir iletkenliği vardır. Postmortem süreçte hücre içi sıvılar hücre dışına doğru sızar. Sızan bu sıvılar hücre dışındaki elektrolitik sıvılarla birleşerek iletkenliğin artmasına yardımcı olur. Dolayısıyla elektriksel iletkenlik ölüm sonrası artış göstermektedir. Bu çalışmada elektriksel iletkenlik testi altı saatlik süre boyunca uygulanmış ve iletkenlik artımı tespit edilmiştir. Bu da bize elektriksel iletkenlik ile postmortem süreç arasında pozitif bir ilişki olduğunu göstermektedir. Postmortem süreçte gözün opaklığında meydana gelen değişimler ölüm zamanının tahmininde önemli bir faktör olabilir. Ölüm sonrası dejenere olmaya başlayan endotel hücreleri korneal hidrasyona neden olmaktadır. Bozulan endotel bariyeri, aköz humor sıvısının korneaya akmasına engel olamaz ve bu durum opaklaşmaya sebebiyet verir. Aköz humor sızıntısı belli bir süre devam edeceği için opaklığın da ilerlemesi beklenmektedir. Bu çalışmada insan vakalarında gözde meydana gelen opaklık değişimleri bilgisayar tabanlı görüntü işleme yöntemleri kullanarak analiz edilmiştir. Deneysel sonuçlar, korneal bölge ve korneal olmayan bölgede meydana gelen opaklık değişimleri ile postmortem süreç arasında bir korelayon olduğunu göstermektedir. Tekrarlı ANOVA testi kullanılarak opaklık değişimlerinin istatiksel olarak anlamlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Gözde oluşan opaklık değişimini kullanarak ölüm zamanını tahmin eden bir sistem gelişilmiştir. Bu sistemde, görüntü işleme yöntemleri kullanılarak opaklık değişimini gösteren özellikler çıkarılmıştır. Çıkarılan özelliklere sınıflandırma yöntemi uygulanarak ölüm zamanı tahmini yapılmaya çalışılmıştır.