GÖÇ VE YÖNETİŞİM: SOSYAL UYUM SÜRECİNDE YEREL YÖNETİMLERİN ROLÜ
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Yıldız Teknik Üniversitesi, İktisadi ve İdari Bilimler Fak., Siyaset Bili.ve Uluslararası ilişk.Böl., Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2024
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: AYBİKE AÇIKEL
Danışman: Fulya Memişoğlu Zaimoğlu
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Çok düzeyli yönetişim modelinde yerel yönetimler, ulusal ve uluslararası aktörlere tamamlayıcı niteliktedir. Yerel yönetimler bu süreçte liderlik rolü üstlenerek etkin politikaların geliştirilmesinde önemli paydaşlar olarak ön plana çıkmaktadırlar. Kentlerin yerel dinamiklerini iyi değerlendirebilen ve hızla değişen ihtiyaçlara cevap verebilen yerel yönetimler, sığınmacıların sosyal uyum sürecinde de belirleyici bir rol oynamaktadır. Bu tez çalışmasının temel bir amacı, belediyelerin sunduğu çeşitli hizmetlerin sığınmacıların uyum sürecini nasıl/ne yönlerden etkilediğini bu çalışma kapsamında Türkiye ve Almanya'da yürütülen araştırmanın bulgularına dayanarak incelemektir. Nitekim araştırmanın bulguları dil eğitimi ve kültür programları gibi hizmetlerin sığınmacıların yerel toplumla iletişim kurmalarına yardımcı olurken, istihdam destekleri ekonomik bağımsızlık kazandırarak sosyal uyumun temelini oluşturduğuna işaret etmektedir. Sağlık hizmetlerine erişim kolaylığı, konut bulma süreçlerine rehberlik ve hukuki danışmanlık gibi temel ihtiyaçlara yönelik belediyelerin sağladığı destekler, sığınmacıların güvenli bir şekilde yerleşmelerine yardımcı olmaktadır. Türkiye ve Almanya'da belediyelerin sığınmacılara yönelik farklı yaklaşımlarını ele alan tez, bu iki ülkedeki yerel göç yönetişimi modellerini karşılaştırarak benzerlikleri ve farklılıkları inceler. Türkiye'de, özellikle İstanbul'da, belediyeler uluslararası kurumlarla işbirlikleri yaparak dil eğitimi, istihdam projeleri, sağlık hizmetleri ve kültürel etkinlikler gibi çeşitli stratejiler uygulamaktadır. Ancak, bütçe sorunları ve kaynak kısıtlamaları, bu hizmetlerin sürdürülebilirliğini zorlaştırmaktadır. Almanya'da ise belediyeler, göç eden bireylerin temel ihtiyaçlarını karşılamak üzere özel programlar ve politikalar geliştirmektedir. Bu, sığınmacıların ve göçmenlerin topluma hızlı bir şekilde uyum sağlamalarına ve yerel yaşama aktif bir şekilde katılmalarına olanak tanır. Ancak burada sistemin katı kurallarının sığınmacı ve göçmenlere yaşam alanlarını tercih etmelerinin kısıtlanması gibi sosyal uyuma negatif etkileri de bulunmaktadır. Araştırma kapsamında birincil kaynak kişiler (key informants) ve sığınmacı/göçmenlerle gerçekleştirilen derinlemesine görüşmelerden elde edilen geri bildirimlere göre, sığınmacıların temel ihtiyaçlarına yönelik belediye hizmetlerinin nispeten yeterli olduğu, ancak sığınmacıların kendi ayakları üzerinde durma ve uzun vadeli adaptasyon süreçleri konusundaki endişeleri göz önüne alındığında, daha kapsamlı ve uzun vadeli programların gerekliliği ortaya çıkmaktadır. Sonuç olarak, bu tez, yerel yönetimlerin sığınmacıların sosyal uyum sürecinde oynadığı rolü vurgulayarak, belediyelerin sunduğu hizmetlerin önemini açıklamaktadır. Ancak, bu hizmetlerin sürdürülebilirliği için bütçe, kaynak ve uzun vadeli stratejilere odaklanılması gerektiğini belirterek, ilgili karar alıcılara yönelik istihdam, eğitim, sağlık ve barınma alanlarında hayata geçirilebilecek politika önerileri sunar.