EFFECT OF JUNE 1, 2011 PARTIAL SOLAR ECLIPSE ON IONOSPHERIC TEC CHANGE IN THE ARCTIC REGIONS


Ökten M. B. , Aktaş E. N. , Can Z.

5. Ulusal Kutup Bilimleri Çalıştayı , Kocaeli, Turkey, 30 November - 01 December 2021, pp.20-21

  • Publication Type: Conference Paper / Summary Text
  • City: Kocaeli
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.20-21

Abstract

The ionosphere is a layer of atmosphere that is located at an altitude of about 60 km to 1100 km from the Earth, consisting of a natural plasma formed by gases ionized by Solar Radiation and is very important for radio wave propagation. Since the Moon blocks Solar Radiation during a solar eclipse, the ionized molecules in the Moon's shadow region combine with free electrons and cause this region of the ionosphere to behave like night, creating a highly complex environment. After the eclipse, this environment tries to return to the undisturbed ionospheric conditions of that time. In this study, anomalies caused by the local beginning, end, and maximum moments of the 1 June 2011 Partial Solar Eclipse in the ionosphere layer above the Arctic region were calculated with various statistical methods using the 15-day moving average, upper and lower quartiles of Total Electron Content (TEC) data. The TEC data was obtained by Lowell GIRO data via Nord and Tromsø in Greenland, and Qaanaaq HF ionosonde in Norway. The similarities and differences of the ionosphere layer in the regions under the shadow of the Moon were investigated by comparing the local magnitudes of the Solar Eclipse. Keywords: Partial Solar Eclipse, Ionosphere, Total Electron Content, Ionospheric Anomaly

İyonosfer, Dünya'dan yaklaşık 60 km ila 1100 km yükseklikte bulunan, Güneş radyasyonu tarafından iyonize edilen gazların meydana getirdiği doğal bir plazmadan oluşan ve radyo dalgası yayılımı için oldukça önemli olan bir atmosfer tabakasıdır. Güneş tutulması sırasında Ay, Güneş radyasyonunu engellediğinden Ay’ın gölgesinde kalan bölgede bulunan iyonize moleküller; serbest elektronlarla birleşip iyonosferin bu bölgesinin gece gibi davranmasına neden olarak hayli karmaşık bir ortam oluşturur. Kısmi tutulma sonrasında ise, Ay gölgesinden çıkan iyonosfer; içinde bulunulan saatin normal iyonosferik koşullarına dönmeye çalışır. Bu çalışmada, 1 Haziran 2011 Kısmi Güneş tutulmasının Kuzey Kutbu üzerindeki iyonosfer tabakasında tutulmanın bir gün öncesi, bir gün sonrası, yerel başlangıç, yerel bitiş ve yerel maksimum anlarının oluşturduğu anomaliler; Toplam Elektron İçeriği (TEC)’nin 15 günlük hareketli ortalaması, üst ve alt çeyrekleri kullanılarak yapılan çeşitli istatistiksel metotlar yardımıyla incelenmiştir. Bu veriler, Lowell GIRO Veri Merkezi tarafından elde edilen, Grönland'deki Nord, Tromsø ve Norveç'teki Qaanaaq HF iyonosonda verileri ile hesaplanmıştır. Kısmi tutulma sürecinde Ay'ın gölgesinde kalan kutup bölgelerindeki iyonosfer tabakasındaki benzerlik ve farklılıklar; güneş tutulmasının yerel büyüklükleri ile karşılaştırılarak araştırılmıştır. Anahtar Kelimeler: Kısmi Güneş Tutulması, İyonosfer, Toplam Elektron İçeriği, Kutupsal İyononsferik Anomali