BLACK SEA SUMMIT 8TH INTERNATIONAL SOCIAL SCIENCES CONGRESS, Ordu, Türkiye, 5 - 06 Mart 2022, sa.8, ss.40-41
Bu çalışmada Isaac Albéniz’in klasik gitar repertuvarında önemli yeri olan solo piyano eserlerinden Asturias’ın, Romantik ve Modern gitaristlerin farklı bakış açılarıyla gerçekleştirdiği transkripsiyonlar karşılaştırmalı olarak incelenmiştir. Diğer isimleri Leyenda ve Prelude olan bu eser, transkripsiyon olmakla birlikte, klasik gitar repertuvarının en çok çalınan eserlerinden biridir. Klasik müzikte transkripsiyon geleneği Romantik dönemde piyanist-besteci Franz Liszt’in çalışmalarıyla ağırlıklı olarak ön plana çıkmıştır. Klasik gitarda ise yine Romantik olan gitarist-besteci Francisco Tarrega öncülük yapmıştır. Asturias’ın ilk transkripsiyonu, Romantik gitaristlerden Severino Garcia Fortea’nın yaptığı bu eser, uzun yıllar Andrés Segovia’nın transkipsiyonu ile çalınmıştır. Romantizm sonrası gitarda Julian Bream ve John Williams öncülüğünde kırılan, “tarihsel farkındalıklı performans” anlayışını temel alan Modern performans anlayışının öne çıktığı dönemde ise farklı anlayışla çok sayıda transkripsiyon yapıldı. Romantik gitaristlerin, gitarist-besteci geleneğinden gelmeleri ve öznel çalış anlayışları bu süreçte önemli olmuştur. Modern gitaristlerin ise besteciye, stile daha sadık çalım anlayışları, teknik ve duate anlayışlarındaki farklı yönelişler, çalışmanın yönteminde temel alınmıştır. Yapılan karşılaştırmalarda İspanyol Romantiklerinden olan Albéniz’in müzik stili de göz önünde bulundurulmuştur. Bu araştırmada “Romantik Tarrega Ekolü” ve Modern
gitar performans anlayışları stilistik olarak araştırılmış, bu bakış açılarıyla yapılan transkripsiyonlar karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Eser analizlerinde; nota değişiklikleri, dinamikler, artikülasyon ve metrik değer farklılıkları karşılaştırmalarda ölçüt olarak kullanılmıştır. Romantik dönemden Severino García Fortea, Andrés Segovia, Modern dönemden ise David Russell, Manuel Barrueco ve Margarita Escarpa’nın transkripsiyonları örnek olarak seçilmiştir. Bu çalışmanın amacı farklı performans stillerinin transkripsiyonları nasıl etkilediğini ortaya koymak ve gitaristlerin, transkripsiyon seçerken farkındalıklarının stilistik açıdan artırılmasıdır.
The present study comparatively examines the transcriptions of Asturias, one of Isaac Albéniz's solo piano works performed by Romantic and Modern guitarists from different perspectives. This piece, also known by the names Leyenda and Prelude, albeit being a transcription, is one of the most played works of the classical guitar repertoire. Transcription tradition in classical music became prominent mainly with the works of pianist-composer Franz Liszt during the Romantic period. Similarly, in classical guitar, another Romantic guitarist- composer Francisco Tarrega also pioneered this tradition. The first transcription of Asturias, the work a Romantic guitarist Severino Garcia Fortea made, was performed with Andrés Segovia’s transcription for many years. In the period when the understanding of modern performance was based on the “historically informed performance” perspective, which was broken under the leadership of Julian Bream and John Williams after the Romantic guitar, had become prominent, many transcriptions had been made with a different understanding. Romantic era guitarists came from the guitarist-composer tradition and their subjective understanding of playing became important during this process. However, modern guitarists' understanding of playing more faithfully to the composer and style, and different orientations in their technique and duate preferences were taken as the basis in this study’s method. The musical style of Albéniz, one of the Spanish Romantics, was also taken into consideration in the comparisons. This research examines and comparatively analyzes the stylistic “Romantic Tarrega School”, Modern guitar performance understandings, and the transcriptions made with these perspectives. In the analysis of works, notational changes, dynamics, articulation, and metric value differences were used as the criteria for comparisons. Transcriptions of Severino García Fortea and Andrés Segovia from the Romantic period, and David Russell, Manuel Barrueco, and Margarita Escarpa from the Modern period were chosen as examples. The present study aims to reveal how different performance styles affect transcriptions and to increase the stylistic awareness of guitarists
when choosing transcription.