SANATSAL ÜRETİM SÜRECİNDE DESENİN İŞLEV VE ÖNEMİ
AHI EVRAN INTERNATIONAL CONGRESS ON SCIENTIFIC RESEARCH - VI, Priştine, Kosova, 4 Temmuz - 07 Eylül 2026, ss.831-836, (Tam Metin Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
- Basıldığı Şehir: Priştine
- Basıldığı Ülke: Kosova
- Sayfa Sayıları: ss.831-836
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Yıldız Teknik Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
ÖZET Sanatsal üretimin kökeninde desen yer almaktadır. Heykel ve figüratif resmin en temel unsurlarından biri olan desen, tarih öncesi toplulukların mağara duvarlarına bıraktığı izlerle başlamış; Neolitik dönemden günümüze kadar değişim göstererek varlığını sürdürmüştür. Bu çalışmada, desenin sanatsal üretim sürecindeki işlev ve önemi tarihsel, kuramsal ve eğitimsel boyutlarıyla ele alınmaktadır. Tarih öncesi çağlardan Rönesans dönemine, Barok'tan 20. yüzyıl çağdaş sanat pratiklerine uzanan geniş bir perspektiften desen incelenmiş; çizgi, leke, ton ve ritim gibi temel anlatım öğelerinin sanatsal bütünlük içindeki işlevi tartışılmıştır. Bunun yanı sıra anatomik bilgi, altın oran ve insan figürü çalışmalarının desenle olan ilişkisi de ele alınmıştır. Araştırma, desenin yalnızca bir hazırlık aşaması olmadığını, zamanla bağımsız bir anlatım diline dönüştüğünü ve kavramsal sanat pratiklerinde de belirleyici bir yer edindiğini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak desen; yaratıcı sürecin doğrudan ve aracısız bir dışavurumu olarak sanat eğitiminin ve üretiminin vazgeçilmez bir bileşeni olmaya devam etmektedir. Anahtar Kelimeler: Desen, Sanatsal üretim, Resim eğitimi, Heykel eğitimi, Görsel sanatlar ABSTRACT Drawing lies at the origin of artistic production. As one of the most fundamental elements of sculpture and figurative painting, drawing began with the marks left by prehistoric communities on cave walls and has continued to evolve from the Neolithic period to the present day. This study examines the function and significance of drawing in the artistic production process from historical, theoretical, and educational perspectives. Drawing is analyzed through a broad perspective spanning prehistoric eras to the Renaissance, from Baroque to twentieth-century contemporary art practices; the function of basic expressive elements such as line, tone, value, and rhythm within artistic integrity is discussed. Additionally, the relationship between anatomical knowledge, the golden ratio, and figure studies with drawing is addressed. The research demonstrates that drawing is not merely a preparatory stage but has evolved over time into an independent language of expression, securing a decisive place in conceptual art practices. In conclusion, drawing remains an indispensable component of art education and production as a direct and unmediated expression of the creative process. Keywords: Drawing, Artistic production, Painting education, Sculpture education, Visual arts