Günümüz Türk Sanatında Kitsch’in Görünümleri: Reflektif Kullanım İ ̇ le Yüzeysel Estetik Arasında
18.Uluslararası Bilimsel Çalışmalar Kongresi (UBCAK), Gümüşhane, Türkiye, 21 - 22 Mayıs 2026, ss.79-88, (Tam Metin Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Tam Metin Bildiri
- Basıldığı Şehir: Gümüşhane
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.79-88
- Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
- Yıldız Teknik Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Özet Bu çalışma, kitsch estetiğin günümüz Türk sanatındaki kullanım biçimlerini reflektif ve yüzeysel yaklaşımlar üzerinden incelemeyi amaçlamaktadır. Kitsch kavramının ortaya çıkışı, modernist estetik içerisindeki konumlanışı ve postmodern dönemde geçirdiği dönüşüm kuramsal bir çerçevede ele alınmıştır. Modernist yaklaşımın kitsch’i yüksek sanatın karşısında konumlandıran dışlayıcı tutumuna karşılık, postmodernizm bu katı ayrımları bulanıklaştırarak kitsch’in yeniden değerlendirilmesine olanak tanımıştır. Bu bağlamda kitsch, yalnızca kötü zevkin bir göstergesi olarak değil, sanatçılar tarafından bilinçli biçimde kullanılan bir ifade aracı olarak ele alınmaktadır. Çalışma kapsamında Ali Elmacı, Emre Yusufi, Sertap Yeğin ve Uğur Acil’in üretimleri nitel analiz yöntemiyle incelenmiş; bu sanatçıların kitsch estetiği farklı biçimlerde kullandıkları tespit edilmiştir. İnceleme sonucunda kitsch’in güncel sanat içerisinde tekil ve sabit bir yapı sergilemediği; reflektif ve eleştirel kullanımlar ile yüzeysel ve tekrar odaklı üretimler arasında değişkenlik gösterdiği ortaya konulmuştur. Bu bağlamda kitsch, güncel sanat pratiklerinde yalnızca estetik bir kategori değil, aynı zamanda sanatçının izleyiciyle kurduğu ilişkinin niteliğini belirleyen bir strateji olarak değerlendirilmektedir. Anahtar Kelimeler: Kitsch, Güncel Türk sanatı, Modernizm, Postmodernizm, Reflektif, Yüzeysel estetik Abstract This study aims to examine the modes of use of kitsch aesthetics in contemporary Turkish art through reflective and superficial approaches. The historical emergence of the concept of kitsch, its position within modernist aesthetics, and its transformation in the postmodern period are discussed within a theoretical framework. While modernist discourse positioned kitsch in opposition to high art, postmodernism has blurred these rigid distinctions and enabled a reconsideration of kitsch. In this context, kitsch is approached not merely as an indicator of bad taste, but as a form of expression consciously employed by artists. Within the scope of the study, the works of Ali Elmacı, Emre Yusufi, Sertap Yeğin, and Uğur Acil are analyzed through a qualitative method. The findings indicate that kitsch does not manifest as a singular and fixed structure in contemporary art; rather, it varies between reflective and critical uses and more superficial, repetition-based forms of production. Accordingly, 18. Uluslararası Bilimsel Çalışmalar Kongresi 79 kitsch can be understood not only as an aesthetic category but also as a strategy that shapes the nature of the relationship between the artwork and the viewer. Keywords: Kitsch, Contemporary Turkish Art, Modernism, Postmodernism, Reflective, Superficial aesthetics