COMMUNICATION AND COLLABORATION BETWEEN CHILD AND TEACHERS IN PRESCHOOL MONTESSORI LEARNING ENVIRONMENTS: A PHENOMENOLOGICAL STUDY


Uslu Kocabaş H., Bavlı B.

7th International Yıldız Social Sciences Congress, İstanbul, Turkey, 17 - 18 December 2020, pp.1

  • Publication Type: Conference Paper / Summary Text
  • City: İstanbul
  • Country: Turkey
  • Page Numbers: pp.1

Abstract

In Montessori preschools, children 3-6 years old are together in the same learning environment. In this environment, which is described as prepared environment, the child can choose his work (the term called for Montessori activities) freely and he constructs his own learning. In a child-centered system, teachers prepare the environment according to the development of the children and they provide guidance based on their observations. Because the child is in the center and the roles of the teacher differ from the roles of the teachers in traditional schools, the direction of the communication and collaboration between the child and the teacher is determined accordingly. In this study, where the phenomenological method was used, experiences of Montessori teachers about the communication and collaboration with the child were identified through semi-structured interviews and focus group interview. The 12 teachers who were interviewed were selected through the snowball sampling method. The research data were transcribed and analyzed through the content analysis method. The findings were examined under three main themes, which are “the communication of the teacher with the child”, “the collaboration between the teacher and the child” and “the difficulties Montessori teachers face in communication and collaboration with the child”.

Okul öncesi Montessori öğrenme ortamında, 3-6 yaş grubu çocuklar bir arada bulunmaktadır. Hazırlanmış çevre olarak nitelendirilen öğrenme ortamında çocuk, çalışma adı verilen Montessori etkinliklerini serbestçe seçerek kendi öğrenmesini yapılandırmaktadır. Çocuk merkezli olarak ilerleyen sistem içerisinde, öğretmenler çocuğun gelişimine uygun ortamı temin etmekte ve yaptıkları gözlemlere dayanarak çocuğa bir rehber konumunda yol göstermektedir. Çocuğun merkezde olması ve öğretmenin rolünün buna bağlı olarak geleneksel yöntemlerdekinden farklılaşması, öğretmen ve çocuk arasında gerçekleşen iletişim ve işbirliğinin de yönünü tayin etmektedir. Fenomenojik yöntemin kullanıldığı bu çalışmada, Montessori öğretmenlerinin çocukla kurdukları iletişim ve iş birliğine dair tecrübeleri, yarı yapılandırılmış görüşmeler ve odak grup görüşmesi aracılığıyla tespit edilmiştir. Görüşmeye katılan 12 öğretmen kartopu örnekleme yöntemi ile belirlenmiştir. Elde edilen veriler, transkript haline dönüştürülerek içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Araştırma bulguları; “öğretmenin çocukla iletişimi”, “öğretmen çocuk arasında iş birliği” ve “Montessori öğretmenlerinin çocukla kurdukları iletişim ve iş birliğinde karşılaştıkları zorluklar” olarak üç ana tema kapsamında incelenmiştir.